Het is altijd mooi als een spreker met nieuws op de proppen komt.
Vers van de pers, de inkt nog nat.
Nog mooier vind ik het om te aanschouwen hoe de doorgewinterde spreker naar zo'n primeurmoment weet toe te werken.

Eerst wacht hij beleefd tot de dagvoorzitter, die hem net heeft aangekondigd, weer is gaan zitten. Neemt vervolgens tijd voor wat inleidende rituelen. Zegt de organisatoren dank voor de uitnodiging om hier te mogen spreken. Zet het glas water op het katheder wat verder van zich af. Een moment van motorische onachtzaamheid en het glas omgooien tijdens zijn inleiding - zoiets overkomt hem niet. Legt wat papieren recht.
Dan neemt zijn verhaal een aanvang. Hij spreekt de zaal toe met een flux de bouche waaraan je de doorgewinterd spreker eenvoudig herkent. Het ritme in zijn dictie. De melodie in zijn stem, omhoog en omlaag. De korte pauzes. Alles is aangenaam.
‘Straks zal ik u de eerste verrassende resultaten presenteren van het onderzoek van mijn team. Maar eerst...'

Straks verrassing. De woorden herinneren aan de kindertijd. ‘Als je lief bent krijg je straks een ijsje...'
Ik blijf geduldig wachten tot de spreker vordert in zijn verhaal maar schuif al wel voorzichtig naar het puntje van mijn stoel. Straks verrassing.
Voordat ik het goed en wel besef is Het Moment daar. Een soepele muisklik en de volgende dia verschijnt: Het Onderzoek. Hij neemt een slokje water en geeft ons congresgangers de tijd om de tabelvormige resultaten op de projectie te duiden. Nonchalant, dus met zijn handen in de zakken doet hij een stap naar voren. Hij bespeelt de zaal nu, dat kan hij als geen ander. Geroezemoes klinkt. De resultaten zijn inderdaad verrassend.
Mijn blik dwaalt af van het podium naar de man die vlak voor me zit. Hij buigt zich opzij naar de jonge vrouw naast hem, een collega ongetwijfeld. Hij ziet nu zijn kans schoon - maakt waarschijnlijks een snuggere opmerking over de tabel, legt haar uit hoe het precies zit. En snuift daarbij haar parfum op.
Zij had de tabel allang begrepen maar dat laat ze niet merken. Met haar wijsvinger dwingt ze een onwillige haarlok terug achter haar oor. Het oor waarin haar collega net iets fluisterde. Hij zei wat anders - iets over die tabel met nieuws uit dat onderzoek - maar bedoelde: ik hou van jou.

Ik vraag me af of ze samen iets leuks gaan doen na de congresborrel.
Straks verrassing.

Olaf Stomp
Olaf Stomp (45) is geboren op Curaçao, getogen in Groningen, waar hij ook Onderwijskunde heeft gestudeerd. Na zijn studie heeft hij afwisselend en vaak in combinatie gewerkt als voorlichter, communicatiemedewerker en journalist/tekstschrijver. Sinds 1999 werkt hij als freelance tekstschrijver. Daarnaast is hij hoofdredacteur van het tijdschrift SoziO, een vakblad voor sociale en pedagogische beroepen. SoziO wordt uitgegeven door uitgeverij SWP. Olaf is de auteur van 'Is dit workshop nr. 5; survivalgids voor de congresganger'.